|
Eighty-Eight EINDELIJK weer compleet!!! |
|
Traditiegetrouw zal het vanavond wederom een culinaire verrassing worden bij mijn ouders thuis. Een echte ouderwets gezellige kerstavond met het gezin, de aanhang, veel wijn, heel veel lekker eten en…niet in het minst ook de nodige presentjes voor de aanwezigen. En omdat het presentje bestemd voor mij, me dit jaar een extra traan deed wegpinken wil ik u, fanatiek aanhanger van Eighty-eight, dit zalig kerstverhaal niet onthouden!! Ik neem u even mee terug in de tijd. Ver? Ja best redelijk ver! We gaan terug naar de vorige eeuw, waarin de jongens van de Floralaan Oost midden jaren tachtig ieder poortje van het blok onveilig maakte en veranderde in goals waarbij die van het Philipsstadion in het niet vallen. Dagelijks werd fanatiek om de overwinning gestreden en terugblikkend op die tijd mag ik wel stellen dat de échte voetballers op de straat worden geboren! Onder al die poortjes bevond zich het Opperpoortje, oftewel het poortje dat ons de toegang verschafte tot ons Clubhuis:´88´. Door toedoen van mijn creatieve vader, die dit poortje voorzag van haar eigen unieke logo, ontsteeg de Opperpoort ook daadwerkelijk zijn grijze imago en werd een kunstzinnig detail in de mooiste laan die Eindhoven rijk is.
Met de verhuizing van mijn ouders naar Geldrop kwam er een abrupt einde aan al het goede wat ons clubhuis ons geboden had maar bovenal ook aan ons trouwste bezit, zeg maar DE mascotte: het Poortje. Toen de laatste spullen ons huis verlieten stond het poortje er maar droevig bij, het negeerde de nieuwe bewoners totaal en het had nogal eens de neiging om met een klap dicht te vallen precies wanneer zij erdoor naar binnen wilden fietsen! De totale onvrede ontsnapte ook niet aan de aandacht van mijn beste kameraden. Plannen werden gesmeed om het ijzerwerk te jatten, maar immer wanneer de grote dag naderde kreeg mijn goudeerlijke moeder er lucht van en wierp zij zich op als advocaat van de tegenpartij, wat haar natuurlijk ook wel weer sierde. Dat de band er intussen enorm onder leed werd duidelijk door het aantal wijzigingen in de bezetting. De saamhorigheid, die ons logo altijd had uitgestraald, was met het poortje verdwenen. We dachten dat we het wel met onze individuele kwaliteiten zouden rooien, maar niks bleek minder waar. Intussen verstreken de jaren en het klinkklare feit dat we al onze opgebouwde roem te danken hadden aan de magie van het poortje was verdwenen en vervangen door kinky pakken, zonnebrillen en vooral verlepte ego´s! Eighty-Eight ging voort, voer een zielloze koers, maar dobberde in iedere geval nog, omdat ergens diep weggestopt dat logo toch altijd door zal tikken…. Zo begon dus mijn eerste Kerstdag van dit jaar. In de wetenschap dat ik in een hele leuke band speel, die misschien nog niet half klinkt zoals het kan…maar zeer zeker leuk tijdverdrijf verschaft deel ik een CD uit bij de schoonfamilie! Goh, wat zijn jullie goed! Nou ik ben het niet naadloos eens, maar houd dapper mijn mond. Iets ontbreekt… ´s Avonds wordt mij nog niet meteen duidelijk waarom mijn vriendin Sarah diezelfde ochtend, al voor dag en dauw het bed verlaat. Als uit coma ontwaak ik rond het middaguur…AUW!!! wat was dat Gala in ut Brugske gisteren gezellig! Door de papa opgehaald begin ik mijn revalidatie zoals het betaamt, met een stevige rode wijn. Weer helemaal terug op aarde wordt mijn aandacht gevraagd door boodschapper Sarah, die mij een kaart overhandigt met een tekst in de strekking van:
Lieve Martijn en familie, TOTALE CONSTERNATIE!!!!! Is de kerstman terug op aarde?!! Wat doet Robbert met van die zwarte handen?! Zit oma´s haar wel goed? Wie heeft Dr. No vermoord, in welke kamer en met welk voorwerp??? Aldus: het ideale toneel voor Sherlock Holmes en zijn trouwe kameraad Watson!! Van de stiiiihhhiiiille nacht blijft niks maar dan ook niks over, maar gelukkig brengt de boodschapper van daarnet het noodzakelijke licht in de duisternis. Met een mysterieus lachje wordt de totale familie verzocht aan het raam plaats te nemen. Compagnonie Roberto Baggio blijkt in het complot te zitten, zo verraadt zijn blik… maar veel tijd om hem gade te slaan is er niet… Mijn totale interesse wordt gewekt door de verlichting in de achtertuin! Door de zee van begeerlijke kerstlichtjes doemt een rechthoekig voorwerp op… onze ruiten beslaan, pa ga eens aan de kant!!! Zie ik het goed of is dit een droom???? ONS HEKJE??????? Luid aangemoedigd door een hele tros kerstlampjes lijkt onze verlosser de tocht van de Floralaan Oost naar het Geldropse met goed gevolg te hebben afgelegd! We rennen naar buiten om haar in te halen.. Buiten blijkt een roestplek haar alleen nog maar mooier te hebben gemaakt. Terug binnen heeft mijn moeder het nummer van de politie reeds ingetoetst… TOCH NOG GESTOLEN, NA BIJNA 8 JAAR: IK EIS EEN VERKLARING!!
En die komt er! Uiteindelijk dus toch contact, waarin wis en waarachtig blijkt dat de nieuwe bewoners het hekje eigenlijk hadden willen vervangen!!! Snap jij nou zoiets??? Duidelijk een hoofdstuk gemist bij het helder en rein maken van de geest, terwijl deze verlichte zielen zich normaliter toch opwerpen als apostelen van het spirituele geloof?! Wat een misser!! Natuurlijk spreek ik ook mijn waardering uit voor deze brave burgers, die zonder pardon meegaan in Sarah´s voorstel. Ik neem deze mee en regel legaal, (jaha ma dat lees je goed: LEGAAL!!) een nieuw hekje voor jullie huis. En aldus geschiedde… Wat een cadeau en wat een vuur straalt er van dat hekje af. Fans van Eighty-eight maakt uwer borst(en) maar nat, want vanaf 2003 zal onze mascotte ons bij iedere show bijstaan. De première kunt u verwachten op vrijdagavond 10 januari in ons thuishonk ´DE STUNT´ aan het Eindhovense Stratumseind en u kunt die avond rekenen op een ouderwets geladen Eighty-Eight!!! En zo eindigt de eerste kerstdag absoluut zo als ie begon, wederom dronken…maar nu van geluk!!! Cap Tijn |
Na grote voetballers als Robbert, Steven, Xander, Vincent, Joyce, Ralf, Andries, Francois (de goalie, die dit poortje enkel zingend verliet!!!), Manon, Suzan, Maarten, Stefan, Wum, Rudolf en iedereen die ik nog vergeet, betraden ook 8 mysterieuze musici dit adres. En zoals hun voorgangers moesten ook zij eerst…..door DIT poortje.
Ik kan U verzekeren dat er op dat moment ook daadwerkelijk iets met je gebeurde. Je zag de musici als het ware groeien, een gevoel van onoverwinnelijkheid bekroop hen. Het zal u dan NU ook niet meer verbazen dat wij als ode aan dit adres onze bandnaam bepaalden op: 
De tot heldin van de avond gekroonde Sarah begint haar betoog: ....tja, dat ze het gezeur van Tijn om dat oude huis met haar poortje ondertussen goed zat bleek, maar ze aan de andere kant toch ook wel inzag dat de band nodig aan een energieboost toe was en ze aldus reeds maanden geleden haar eerste brief postte aan het befaamde adres, waarin ze het hele probleem gewoon ter tafel bracht… De mensen lieten aanvankelijk niets van zich horen, maar zoals het spreekwoord spreekt wint de aanhouder in alle gevallen!!